กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หน้าประตูบ้านตะวันตกหลังเล็ก
พ่อลู่มองแม่ลู่ด้วยสายตาเฉยชา “ต่อไปเธอไม่ต้องกลับมาแล้ว ถ้ายังกล้าตัดสินใจกลับมาเองอีกล่ะก็ พวกเราก็หย่าร้างกัน”
แม่ลู่ก้มหน้ามองสัมภาระที่กองอยู่แทบเท้า เธอไม่เคยคิดฝันเลยว่าพ่อลู่จะให้เธอไปจริง ๆ
พอได้ยินเขาพูดเรื่องหย่าร้าง น้ำตาก็เอ่อคลอเต็มเบ้าตาในชั่วพริบตา เธอเงยหน้าขึ้น น้ำตาจวนเจียนจะร่วงริน พลางซักไซ้ถาม “คุณมีสิทธิ์อะไรกันมาทำกับฉันแบบนี้”
พ่อลู่ปรายตามองแม่ลู่ แววตาฉายความรังเกียจออกมาวูบหนึ่ง อายุอานามป่านนี้แล้ว ยังจะมาทำท่าทางเหมือนลูกสาวตัวเล็ก ๆ อีก
แต่ไม่ว่าอย่างไรทั้งสองคนก็แต่งงานเป็นสามีภรรยากันมาหลายสิบปี ตัวเขาเองให้ความไว้วางใจเธอมาโดยตลอด