กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฟางอี๋นั่งอยู่บนเตียงในห้องนอน แสร้งทำเป็นเปิดตำราดูไปอย่างนั้น
รอจนกระทั่งถึงเวลา 22:00 น. ก็ยังไม่มีใครเรียกเธอลงไปกินข้าวข้างล่าง
ยิ่งคิดก็ยิ่งปราณชีวิต คนในบ้านนี้ไม่มีใครเห็นความสำคัญของเธอเลยสักคน
ฟางอี๋โมโหจนผุดลุกขึ้นพรวด เปิดตู้เสื้อผ้าหยิบกระเป๋าออกมา แล้วยัดเสื้อผ้าของตัวเองลงไปอย่างลวก ๆ
เตรียมจะกลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงทันที ไม่ขอรออีกแม้แต่เค่อเดียว
พี่ใหญ่ลู่ผลักประตูห้องนอนเข้ามาด้วยความเหนื่อยล้าเต็มกลืน พอเห็นฟางอี๋กำลังเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าก็ไม่ได้เอ่ยปากถาม แผ่ตัวนอนกางแขนกางขาเป็นรูปตัวอักษรต้าอยู่บนเตียงทันที
ฟางอี๋เห็นพี่ใหญ่ลู่ไม่แม้แต่จะถาม ก็ยิ่งปราณชีวิตและน้อยใจ จัดสัมภาระกระแทกกระทั้นเสียงดังอย่างจงใจ