กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฟางอี๋มองเห็นกล่องบนโต๊ะเครื่องแป้ง แววตาวูบไหวขึ้นมาวูบหนึ่ง
เธอเอื้อมมือคิดจะไปหยิบกล่อง แต่กลับถูกกู้อี๋หานที่ตาไวและมือเร็วกว่าคว้ากล่องไปตรง ๆ
แม่ลู่เห็นดังนั้นก็โกรธจนลุกพรวดขึ้นมาทันที พลางสะกดกลั้นอารมณ์อยากจะโมโหเอาไว้
ตัวเธอเองไม่อาจหักหน้าตาฟางอี๋ต่อหน้าเสี่ยวเอ๋อร์ลูกสะใภ้ได้
ทำได้เพียงยิ้มพลางเอ่ยกับกู้อี๋หานว่า “เสี่ยวฮั่น หิวแล้วใช่ไหม พวกเราลงไปกินข้าวข้างล่างกันเถอะ”
กู้อี๋หานก็แสร้งทำเป็นไม่สังเกตเห็นอารมณ์ของแม่ลู่เช่นกัน
เพียงแต่เธอไม่ได้เหลือบมองฟางอี๋ที่ยืนอยู่ด้านข้างแม้แต่แวบเดียว แล้วเก็บกล่องนั้นไว้ในตู้
หันตัวกลับมายิ้มแย้มเอ่ยกับแม่ลู่ว่า “แม่คะ พอแม่ทักขึ้นมา ฉันก็รู้สึกหิวนิด ๆ แล้วจริง ๆ ค่ะ”