เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชั่วพริบตาวันหยุดก็ผ่านพ้นไปแล้ว
หน้าประตูเขตบ้านพักครอบครัวทหาร
กู้อี๋หานปั่นด้วยตัวเองมา เห็นเฉียวซูฮุ่ยกำลังมีปากเสียงกับทหารยาม
เธอแผดเสียงแหลมสูงโฮกใส่ “เธออาศัยสิทธิ์อะไรกันไม่ให้ฉันเข้าไป ฉันเป็นเมียของหลินอี้เฟยนะ”
“ฉันยังไม่ตกลงหย่าร้างเลยสักหน่อย ลูกชายของเขาก็ยังอยู่ในท้องฉันด้วย”
กู้อี๋หานอยากมุงดูเรื่องซุบซิบมาก แต่ไม่ได้ เพราะใกล้จะสายแล้ว
กู้อี๋หานมาถึงสำนักงานบัญชีเฉียดฉิวเวลาทำงาน เธอผลักประตูเปิดออก เห็นขอบตาของซูหย่งหงแดงเรื่อ และยังคงสะอึกสะอื้นอยู่
“พี่ซู เป็นอะไรไปน่ะ” กู้อี๋หานมองพี่หมิ่นแล้วกระซิบถามเสียงเบา
พี่หมิ่นก็ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา บ่งบอกว่าตัวเองก็ไม่รู้เรื่องเหมือนกัน
บรรยากาศในสำนักงานตลอดช่วงเช้าอึดอัดมาก ซูหย่งหงร้องไห้ออกมาเป็นพัก ๆ พอถาม เจ้าตัวก็ไม่ยอมบอกสาเหตุ