กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
กู้อี๋หานมีวันหยุดทั้งที เดิมทีตั้งใจจะนอนตื่นเองตามธรรมชาติ แต่กลับถูกเสียงร้องไห้โวยวายของป้าเฉินปลุกให้ตื่น
กู้อี๋หานทำได้เพียงเอามืออุดหู หวังจะรีบกลับเข้าสู่การหลับลึกอีกครั้ง
“โจวฮวาแกโง่หรือเปล่า หา! แกปล่อยให้คนอื่นเขารังแกเอาได้ยังไงกัน”
“แกกล้าดียังไงถึงไปแต่งงานกับไอ้ขาชาวนาบ้านนอก แถมยังมีเด็กอีก”
กู้อี๋หานยังคงตกใจกับเสียงร้องไห้โวยวายจนแทบหมดเรี่ยวแรงของป้าเฉิน
เธอสวมชุดกระโปรงสีฟ้าแบบเรียบง่าย แล้วรีบเปิดประตูลานบ้านเล็กออกไป
พบว่าภรรยาทหารแถวนั้นที่มารอดูเรื่องสนุกต่างก้มหน้ากระซิบกระซาบกัน
สายตาของกู้อี๋หานกวาดมองไปที่หน้าประตูบ้านของพี่สะใภ้เฉิน
ตรงนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาดูราว ๆ 20 กว่าปียืนอยู่ ผิวพรรณคล้ำแดด