ตอนที่ 87 ทะเลาะวิวาท

กู้อี๋หานพาหลี่ย่าจิ้งนั่งรถมานานกว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ทนจนถึงสถานี

ทั้งสองคนรีบแทรกตัวผ่านฝูงชนที่แออัดราวกับนัดกันไว้ หลังจากลงจากรถแล้ว ทั้งคู่ต่างมองสภาพทุลักทุเลของกันและกัน แล้วพากันหัวเราะคิกคักออกมา

หลี่ย่าจิ้งควงแขนกู้อี๋หานทันที ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกันมุ่งหน้าไปยังเขตบ้านพักครอบครัวทหาร

หลี่ย่าจิ้งพูดอย่างมีความสุข “ฉันรู้สึกว่าเธอเป็นผู้อุปถัมภ์ของฉัน ขอแค่ได้เจอเธอ ฉันก็เปลี่ยนเรื่องร้ายให้กลายเป็นดีได้ตลอดเลย”

กู้อี๋หานหันหน้าไปมองหลี่ย่าจิ้ง ไม่ได้ตอบรับคำพูดของเธอ แต่เปลี่ยนหัวข้อสนทนาแทน “เธอยังไม่รู้ใช่ไหมว่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอพักอยู่ที่ไหน ฉันไปส่งเธอเอง”

เขตบ้านพักครอบครัวทหาร