กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สถานีรถเมืองคุน
คนขับยังไม่ทันจอดรถสนิท กู้อี๋หานก็ลุกขึ้นแหวกทางออกจากฝูงชนที่เบียดเสียดอย่างรวดเร็ว
เธอเดินลงจากรถอย่างรวดเร็วปานควัน วิ่งเหยาะ ๆ ไปใต้ต้นไม้พลางสูดลมหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดคำโต
เสี่ยวอู๋นั่งอยู่ตรงที่นั่ง มองแผ่นหลังของกู้อี๋หานที่เบียดเสียดผู้คนกระโดดลงจากรถด้วยความตาค้างอ้าปากหวอ
ความเร็วของพี่สะใภ้นี่แทบจะตามทันความเร็วตอนที่พวกเขาฝึกซ้อมแล้ว
กู้อี๋หานยืนอยู่ใต้ต้นไม้ รอฝนตกปรอย ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ทั้งสองคนนั่งรถมาด้วยกัน หากไม่ทักทายแล้วเดินจากไปคงไม่ดี
เธอเห็นเสี่ยวอู๋เดินอยู่ท้ายสุดของฝูงชนแล้วลงจากรถ จึงตะโกนเรียก “เสี่ยวอู๋”
หลังจากบอกลาเขาแล้ว กู้อี๋หานก็เดินมุ่งหน้าไปทางที่ทำการไปรษณีย์