เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี๋หานกับเหมาเหมากลับถึงบ้านตามกันมาติด ๆ เสียงกระแสไฟฟ้าดัง “ติ๊ด... ติ๊ด...” ในหัวถึงเพิ่งจะหยุดลง
เสียงกลไกดังขึ้น
“โหมดพละกำลังหมดผลแล้ว”
วินาทีถัดมาหลังได้ยินเสียง กู้อี๋หานก็หมดเรี่ยวแรงไปทั้งร่าง ทรุดนั่งลงบนพื้นห้องรับแขกโดยตรง
กู้อี๋หานมองดูเหมาเหมาที่พอเห็นเธอนั่งอยู่บนพื้นห้องรับแขก ก็ร้อนรนวิ่งวนรอบตัวเธอ
คล้ายกลัวว่าจะหนาว มันจึงคาบผ้าห่มขนสัตว์ลากออกมาจากห้องนอนคลุมลงบนร่างของเธอ จากนั้นก็นอนหมอบเฝ้าอยู่ข้างผ้าห่ม
กู้อี๋หานพักผ่อนอยู่นานครู่ใหญ่ หลังจากแรงฟื้นคืนมาบ้างแล้ว เธอแทบทนรอไม่ไหวที่จะใช้จิตสำนึกสื่อสารกับมิติ
เบื้องหน้าพลันวาบขึ้นหนึ่งครา กู้อี๋หานพบว่าตนเองกับเหมาเหมาย้ายมาอยู่อีกที่หนึ่งแล้ว พลางมองดูธัญพืชที่กองสุมอยู่
เธอยังแทบไม่อยากเชื่ออยู่บ้าง ทั้งเธอทั้งเหมาเหมาเข้ามาในมิติได้จริง ๆ หรือ