ตอนที่ 62 ตัวแสบรับญาติ

กู้อี๋หานเห็นหลิวจาวตี้มีสีหน้าซูบเซียว โหนกแก้มปูดโปน แก้มสองข้างตอบ เพียงปราดเดียวก็รู้แล้วว่าหลายปีมานี้ชีวิตความเป็นอยู่คงไม่ดีนัก

สายตาของหลิวจาวตี้เลื่อนไปจับจ้องที่เสื้อผ้าของกู้อี๋หาน

เมื่อเห็นคนตรงข้ามสวมเสื้อเชิ้ตสีเหลืองนวล กางเกงขายาวสีดำ และรองเท้าหนังคู่กะทัดรัด

ความริษยาและอิจฉาแล่นพล่านทั่วหัวใจของหลิวจาวตี้ จึงแอบด่าทอในใจ “นังตัวขาดทุน ข้าวของพวกนี้ควรจะเป็นของฉันทั้งหมดสิ”

หลิวจาวตี้เห็นกู้อี๋หานแสร้งทำเป็นไม่รู้จักตน และเดินตรงผ่านหน้าไป

เธอจึงรีบลุกขึ้นคว้าแขนของกู้อี๋หานไว้แล้วร้องเสียงดัง “เสี่ยวฮั่น ใช่เธอจริง ๆ ไหม ในที่สุดฉันก็หาเธอพบจนได้”

ตอนนี้เป็นเวลาเลิกงาน บรรดาคนงานต่างถูกเสียงของหลิวจาวตี้ดึงดูดความสนใจ ผู้คนจึงพากันเดินกรูเข้ามาทางนี้และพินิจมองพวกเธอ