กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นับตั้งแต่กู้อี๋หานถูกเรียกไปที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงงาน เวลาก็ผ่านไปหลายวันแล้ว เธอพบว่าพี่จางมักจะมองเธอโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจอยู่ตลอด
หลังเลิกงาน
พี่จางจงใจรออยู่ด้านหลังกู้อี๋หาน แล้วเดินออกจากห้องทำงาน
พี่จางมองกู้อี๋หานแล้วพูดว่า “เสี่ยวฮั่น เธอยังเด็ก ไม่รู้หรอกว่าการดูแลคนมันเหนื่อยแค่ไหน”
พอกู้อี๋หานได้ยิน ก็พูดดักคอพี่จางทันที “หยุดเลย จำเป็นต้องพูดเรื่องนี้กับฉันด้วยเหรอ ฉันเพิ่งมาทำงานที่โรงงานได้นานแค่ไหนกัน”
“พี่จาง ต่อให้พี่จะระแวงก็ไม่ควรมาระแวงฉัน สู้เอาเวลาไปตั้งใจทำงานพัฒนาตัวเองจะดีกว่า”
“วันนั้นผู้อำนวยการโรงงานหลัวเรียกเธอไป...”
กู้อี๋หานพูดแทรกพี่จาง “ช่างเปิดหูเปิดตาจริง ๆ เรื่องอะไรก็จินตนาการไปเองหมด ไม่คิดถึงความเป็นจริงบ้างเลยหรือไง”
พูดจบกู้อี๋หานก็ไม่สนใจพี่จางและเดินจากไปทันที