กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ช่วงสิ้นเดือนค่อนข้างยุ่ง กู้อี๋หานมาถึงห้องทำงานแต่เช้าตรู่ กำลังคำนวณค่าจ้างตามการลงเวลาทำงานที่ฝ่ายบุคคลส่งมา
“ว้าว!”
เมื่อได้ยินเสียงอุทานเกินจริงของพี่หลี่ กู้อี๋หานก็เงยหน้ามองไปทางประตู เห็นหวังเซียงสวมเครื่องแบบทหารสีเขียวแสนสวยยืนอยู่หน้าประตู
พี่หลี่พูดด้วยสายตากรุ้มกริ่ม “นี่ใครกันเนี่ย ผิวขาวจังเลย ขาวผ่องราวกับลูกอมนมกระต่ายขาว มองแล้วดูหวานหยดย้อยจริง ๆ”
“อยากจะเข้าไปเลียสักคำจริงเชียว”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ” ในห้องทำงานเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
กู้อี๋หานหัวเราะจนน้ำตาเล็ด ใช้นิ้วมือกดที่ดวงตาแล้วพูด “พี่หลี่ พี่มีอารมณ์ขันเกินไปแล้ว”
หวังเซียงหน้าแดงพูดกับพี่หลี่ “พี่หลี่ เพิ่งรู้ว่าพี่มีความสามารถขนาดนี้นะเนี่ย ที่แท้เมื่อก่อนหลอกพวกเรามาตลอดเลยเหรอ”