ตอนที่ 36 ได้สติ

ขณะที่กู้อี๋หานมีจิตสำนึกก็เป็นเช้าของวันที่สองแล้ว หัวยังมึนงงอยู่ พอคิดจะยกมือขึ้นมานวดหัวก็พบว่ามือทั้งสองข้างของตัวเองถูกมัดไว้

เธอพยายามลืมตาขึ้นมองสภาพแวดล้อมตรงหน้า รอบด้านล้วนเป็นผนังหินขรุขระ แสงสว่างจากข้างนอกส่องเข้ามายังจุดที่มืดมิด มีเพียงแสงสลัวราง ๆ นี่อยู่ในถ้ำงั้นเหรอ

มือและเท้าทั้งสองข้างของเธอถูกมัด ถูกโยนทิ้งไว้ในถ้ำธรรมชาติแห่งนี้ตามใจชอบ เธอนอนอยู่บนพื้นไม่กล้าส่งเสียงสุ่มสี่สุ่มห้า

กู้อี๋หานได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงรีบหลับตาลง แสร้งทำเป็นหมดสติ

รู้สึกได้ว่ามีเสียงฝีเท้าของคนสองคนเดินมาตรงหน้าเธอ