เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 197 พระราชดำริยากหยั่งถึง! เมืองหลวงเกิดคลื่นลมโหมกระหน่ำแล้ว!
“ฝ่าบาท! มิได้เป็นอันขาดพ่ะย่ะค่ะ!”
บนท้องพระโรง หัวหน้าขุนนางตรวจการจางเฉิงเต๋อน้ำมูกน้ำตาไหลพรากคุกเข่าอยู่กับพื้น แผ่นเข้าเฝ้างาช้างในมือสั่นสะท้านอย่างรุนแรงด้วยความตื่นเต้นสะเทือนอารมณ์
“กู้ฉางยวนผู้นั้นแม้มีข่าวลือว่าเขากล้ำกลืนแบกรับความอัปยศ ทว่าการที่เขาเป็นทาสอยู่ในจวนองค์หญิงเป่ยเยียนถึงครึ่งปี ย่อมเป็นความจริงประดุจเหล็กกล้าพ่ะย่ะค่ะ!”
“ผู้ใดจะรู้เล่าว่าเขาได้ทำข้อตกลงลับที่มิอาจบอกผู้คนกับชาวเป่ยเยียน เพื่อรักษาชีวิตอันต่ำต้อยไว้หรือไม่”
“ยามนี้เขากุมผู้ใต้บังคับบัญชาเดิมของกองทัพพิทักษ์เหนือในกาลก่อนไว้ในมือ อีกทั้งยังกอบโกยชื่อเสียงเกียรติคุณในหมู่ราษฎรไว้จนเปี่ยมล้น หากปล่อยให้เขากลับเมืองหลวงอย่างปลอดภัย ย่อมมิต่างอันใดกับการปล่อยเสือเข้าป่า จะเกิดภัยสืบเนื่องไม่สิ้นสุดพ่ะย่ะค่ะ!”