กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 196 เส้นทางกลับอันยาวไกล! นี่คือฮูหยินและลูกของข้า!
“ย่าห์!”
บนทางหลวง ขบวนคนและม้ากลุ่มหนึ่งกำลังมุ่งหน้าไปทางเมืองหลวงอย่างช้า ๆ
ด้านหน้าสุดของขบวน มิใช่คุณชายตระกูลเสิ่นผู้มีอาภรณ์สีขาวพิสุทธิ์ดุจหิมะผู้นั้นอีกต่อไป
ทว่ากลับเป็นบุรุษผู้มีรูปร่างกำยำดุจขุนเขา และมีรอยแผลเป็นจากดาบอันดุร้ายน่ากลัวพาดอยู่บนใบหน้าคนหนึ่ง
ชายผู้นั้นควบม้าศึกสีดำปลอดอันสง่างาม แผ่นหลังเหยียดตรง ดุจดั่งทวนยาวที่แทงทะลุฟ้าสีคราม
เพียงแต่ว่า ภายในมือใหญ่ที่เต็มไปด้วยรอยด้านหนาซึ่งเดิมทีควรจะกุมด้ามทวน บัดนี้กลับโอบอุ้มเด็กหญิงตัวน้อยผู้งดงามราวสลักเสลาจากหยกเอาไว้อย่างระมัดระวัง
“ท่านพ่อ ท่านดูสิ! กังหันลมเจ้าค่ะ!”
กู้เนี่ยนเวยสวมเสื้อนวมสีแดงตัวใหม่เอี่ยมที่มีขนปุกปุย นิ้วมือน้อย ๆ ชี้ไปยังหาบเร่ขายของริมทางที่ไม่ไกลนักพลางร้องเรียกด้วยความตื่นเต้น
“ได้ พ่อจะซื้อให้เจ้า”