กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 174 สายตาอันแปลกหน้า! เขาถึงกับลงมือทำลายความหวังของนางด้วยตนเอง!
“ฉางยวน……”
เสียงเพรียกหาอันเปี่ยมล้นไปด้วยความคิดถึงอันไร้ที่สิ้นสุดและสั่นสะท้านนั้นประหนึ่งเข็มเล่มบางเฉียบที่สุด นำพาอุณหภูมิอันร้อนผ่าวทิ่มแทงเข้าไปในหูของบุรุษผู้นั้นอย่างแผ่วเบา ทว่ากลับแจ่มชัดยิ่งนัก
ท่วงท่าที่พลิ้วไหวดุจเมฆเหินน้ำไหลของบุรุษผู้กำลังร่ายรำกระบี่พลันชะงักงันลงในทันใด!
กระบี่เหล็กในมือของเขาวาดผ่านอากาศเป็นเส้นโค้งอันแข็งทื่อ แล้วหยุดนิ่งลง
กาลเวลาในชั่วขณะนี้คล้ายหยุดนิ่งไป
มีเพียงลมเหนือที่พัดหวีดหวิวซึ่งยังคงส่งเสียงสะอื้นไห้ พัดพาใบไม้แห้งปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า
หัวใจของซูชิงเยี่ยนลอยขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอยในชั่วพริบตา!
นางจ้องมองแผ่นหลังของบุรุษผู้นั้นเขม็ง แม้แต่ตาข้างเดียวก็มิวายเว้นที่จะกะพริบ!