กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 150 ข่าวร้ายดั่งขุนเขาถล่ม! ฟ้าทลายลงมาแล้ว!
“แม้แต่...แม้แต่กระดูก...ก็...ก็หาไม่พบแล้วขอรับ!”
เสียงร่ำไห้อันโศกเศร้าปานสัตว์ป่าแผดร้องของเถ้าแก่ซุน ดั่งเหล็กนาบเผาไฟแดงฉานที่ทิ่มแทงแก้วหูของซูชิงเยี่ยนอย่างไร้ความปรานี ทั้งยังแผดเผาหัวใจที่ฝืนทนประคับประคองด้วยความคิดถึงและความหวังของนางจนแหลกสลายอย่างสิ้นเชิง!
กระดูก...ล้วนหาไม่พบแล้วหรือ?
บุรุษผู้ที่ให้สัญญากับนางว่าจะกลับมาคว้ายศฮูหยินตราตั้งให้แก่นาง
บุรุษผู้หันกลับมาเอ่ยคำปฏิญาณอย่างเอาแต่ใจต่อนางท่ามกลางกองทัพนับหมื่น
จากไป...เช่นนี้แล้วหรือ?
แม้แต่เถ้ากระดูกสักกำมือก็มิอาจหลงเหลือไว้หรือ?
“ไม่...”