เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 146 ความแค้นแผ่นดินและครอบครัว! เจ้าอยากไป ก็ไปเถิด!
“พวกเขาตัดศีรษะของทุกคนลงมา ทั้งยังก่อเป็นเนินศีรษะศัตรูขึ้นมาเนินหนึ่งที่หน้าประตูเมืองขอรับ!”
เสียงร่ำไห้โหยหวนเคล้าน้ำตาเป็นสายเลือดของเถ้าแก่ซุน ดั่งเหล็กนาบเผาไฟแดงฉานที่ทิ่มแทงทะลุแก้วหูของกู้ฉางยวนอย่างเหี้ยมเกรียม ทั้งยังแผดเผาแนวป้องกันสุดท้ายที่เรียกว่า ‘สติสัมปชัญญะ’ ของเขาจนพังทลาย!
เนินศีรษะศัตรู!
สองคำนั้น คล้ายพกพาเอากลิ่นคาวเลือดของกองซากศพภูเขาและทะเลโลหิตมาด้วย ชะล้างความอดกลั้นและการเสแสร้งทั้งหมดของเขาจนทลายลงในชั่วพริบตา!
“พรวด——!”
เลือดสดคำหนึ่ง พลันพวยพุ่งทะลักออกมาจากปากของกู้ฉางยวน!
ย้อมชุดนอนสีขาวราวหิมะเบื้องหน้าเขาจนแดงฉาน อีกทั้งยังย้อมดวงตาที่ซีดเผือดไร้สีเลือดในชั่วพริบตาของซูชิงเยี่ยนจนแดงก่ำ!
“ฉางยวน!”