กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 111 ท่านโหวผู้เมาสุรา
“แขกผู้มีเกียรติ ท่าน... ท่านยังจะดื่มอีกหรือขอรับ”
ภายในร้านสุราเล็ก ๆ ที่ทั้งห่างไกลและซอมซ่อที่สุดแห่งหนึ่งในเมืองหยางโจว เถ้าแก่มองดูบุรุษที่ดื่มตั้งแต่เที่ยงวันลากยาวมาจนถึงยามนี้ด้วยสีหน้าเปี่ยมด้วยความกังวล
บุรุษผู้นี้ ตั้งแต่ก้าวเข้ามาก็มิได้เอ่ยปากแม้แต่คำเดียว เอาแต่สั่งสุราเผาดาบชั้นเลวที่สุดมาหนึ่งไห
จากนั้นก็เทกรอกเข้าปากตนเองชามแล้วชามเล่า ราวกับไม่รักชีวิต
ประหนึ่งว่านั่นมิใช่สุราแรงรสเผ็ดร้อน ทว่าคือน้ำทิพย์ชโลมชีวิต
กู้ฉางยวนหาได้สนใจเถ้าแก่ไม่ เพียงแต่รินให้ตนเองอีกจนเต็มชาม
เขาอยากจะดื่มให้เมามาย
เมาแล้ว จะได้ไม่หวนคิด
จะได้ไม่ต้องคิดถึงเตียงรวมที่ทั้งหนาวทั้งเหม็นนั่น