กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 43 ปิดร้านค้าอักษรเยี่ยนเสีย! ข้าจะคอยดูว่านางจะยอมออกมาขอร้องข้าหรือไม่!
“ท่านโหว! ท่านโหว ท่านตื่นสิขอรับ!”
“เร็วเข้า! กรอกน้ำขิงลงไป!”
“หมอหลวงเล่า! เหตุใดหมอหลวงจึงยังมาไม่ถึงอีก!”
เสียงร้องตะโกนที่จอแจและตื่นตระหนกระลอกแล้วระลอกเล่า ได้ฉุดรั้งกู้ฉางยวนกลับมาจากความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้งอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ
เขาเบิกตากว้างอย่างกะทันหันพลางไอโขลกอย่างรุนแรง สำรอกเอาน้ำในแม่น้ำที่เย็นเยียบและคาวคลุ้งออกมาหลายคำโต
“น้ำ…… เรือ……”
สติของเขายังคงเลอะเลือนอยู่บ้าง ริมฝีปากพึมพำออกมาโดยไม่รู้ตัว
“ท่านโหว! ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้วขอรับ!”
ใบหน้าของโจวหย่งผู้ใต้บังคับบัญชาที่เต็มไปด้วยความโล่งอกและความหวาดผวาย้อนหลังปรากฏขึ้นในครรลองสายตาของเขา