กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 11 ทอดทิ้งอีกครา? ท่านโหว ท่านก็อยู่ชมนกชมหิมะกับนางไปเถิด!
“ท่านพ่อ! ข้าไม่เอานาง! ข้าเกลียดนาง! ข้าจะเอาน้าหลิ่ว! ท่านคืนน้าหลิ่วให้ข้านะ!”
ภายในกระโจมบัญชาการ กู้เนี่ยนเวยคุกเข่าอยู่บนพื้น ร้องไห้ปานใจจะขาด ร่างเล็ก ๆ สั่นเทาไม่หยุดด้วยความเคียดแค้นและความหวาดกลัว
เมื่อครู่นางเพิ่งเห็นกับตาว่าหมัวมัวหรงถูกโบยปากแล้วลากตัวออกไป จึงขวัญหนีดีฝ่อเป็นอันมาก
ในมโนธรรมอันเยาว์วัยของนาง ตัวการร้ายของเรื่องทั้งหมดนี้ ก็คือ “มารดาแท้” ผู้วางตัวเย็นชาบนเตียงผู้นั้น
กู้ฉางยวนมองดูลูกสาวที่ทั้งร้องไห้ทั้งเอะอะโวยวาย พลันรู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้ายิ่งนัก
เขาเพิ่งจัดการหมัวมัวหรงเสร็จสิ้น อีกทั้งเพิ่งปลอบประโลมเหล่าทหารที่ซาบซึ้งใจจนน้ำตานองหน้าเพราะได้รับชุดกันหนาว ร่างกายและจิตใจล้วนเหนื่อยล้าเต็มที
ทว่าพอหวนกลับมาในกระโจม สิ่งที่ต้องเผชิญกลับเป็นเรื่องยุ่งเหยิงคาราคาซังเช่นนี้
“หุบปาก!”