บทที่ 130 การแลกเปลี่ยน

บทที่ 130 การแลกเปลี่ยน

7 วันต่อมา วันที่ 7 มิถุนายน

สายลมยามเช้าพัดเลียบแนวฝั่งแม่น้ำอันหลิงที่คดเคี้ยว พากลิ่นอายจางๆ ของหญ้าต้นไม้และไอชื้นจากสายน้ำมาด้วย ก่อนจะพัดไปยังย่านเมืองเก่าทางตะวันออกของเมือง ลูบไล้ใบไม้หนาทึบในย่านเก่า แล้วพัดผ่านขนของลูกแมวใต้ชายคา สุดท้ายก็ไหลเข้ามาทางหน้าต่าง เติมเต็มห้องเล็กๆ จนอบอวล

8 โมงเช้า หลินชวนพลิกตัวลุกจากเตียงตามความเคยชิน ก่อนจะเปิดประตูเหล็ก

เสี่ยวเปาจู่ยืนอยู่หน้าประตู

นี่คือนาฬิกาชีวิตที่เสี่ยวเปาจู่ปลูกฝังให้หลินชวนมาตลอดสัปดาห์กว่าๆ

วันนี้เธอมีใบหน้าขาวผ่องอมชมพู สวมเสื้อยืดสีขาวลายการ์ตูนปิกาจูตัวนั้น ท่อนล่างเป็นกางเกงขาสั้นสีเทาอ่อนเกือบขาว เผยเรียวขายาวตรงขาวผ่องให้แกว่งไหวอยู่ตรงหน้าหลินชวน

ความง่วงของหลินชวนพลอยถูกแกว่งหายไปจนหมด

ในมือเธอถือถุงแอปเปิลไว้ถุงหนึ่ง อีกมือก็ถืออาหารเช้าสำหรับ 2 คนในวันนี้ นั่นคือก๋วยเตี๋ยวน้ำซุปเนื้อแกะ

เสี่ยวเปาจู่เขย่งปลายเท้าเบาๆ โน้มเข้าใกล้หลินชวนแล้วสูดกลิ่นฟอดใหญ่ ก่อนยิ้มพูดว่า “ประธานบริษัท ตัวหอมจังเลย”