กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 129 ฉันต้องการตัวเป็นๆ!
ยามเช้าตรู่ นกน้อยหลายตัวกระโดดโลดเต้นอยู่บนกิ่งไม้ ส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้วกังวานใส
แสงแดดเป็นริ้วลอดผ่านชั้นเมฆบางเบา สาดลงบนตัวอาคารเก่าคร่ำครึ ก่อนเล็ดลอดเข้าไปในห้องเช่าห้องหนึ่งของชุมชนซิ่งฝู แล้วทอดลงบนพื้นอย่างสว่างไสวและอบอุ่น
สายลมพัดเอื่อยๆ หอบเอาความสดชื่นจากหมู่ไม้หนาทึบในย่านเมืองเก่าและกลิ่นอายชีวิตผู้คนเข้ามาในห้องเล็กๆ ทั้งยังพัดเข้าไปในห้วงฝันของหลินชวนด้วย
ฟู่—
หลินชวนผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมายาวเหยียด บิดขี้เกียจ แล้วพลิกตัวลงจากเตียงไปเปิดประตูเหล็ก
“อรุณสวัสดิ์ เสี่ยวเปาจู่”
หลินชวนมองจางซินซินที่เพิ่งมาถึงตรงชานพักบันได พลางเผยรอยยิ้มจริงใจ
วันนี้เสี่ยวเปาจู่สวมกางเกงยีนส์รัดรูปสีฟอกซีด คู่กับเสื้อยืดลายการ์ตูนสีขาว ที่ชวนใจสั่นคือ เสื้อยืดทรงหลวมใส่สบายกลับถูกเธอสวมจนดูรัดรูป เผยส่วนโค้งเว้าอันงดงามเกินบรรยายตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า