ตอนที่ 346 ออกไปโรงแรมวิวทะเล

ฉินเหม่ยอวี้มองโคมไฟระย้าผลึกเหนือศีรษะ แสงสีเหลืองอบอุ่นสาดส่องลงมา ทอดเงาของเธอให้อ่อนละมุน

เธอถอนหายใจเบา ๆ “ให้ฉันคิดดูอีกทีเถอะ เรื่องนี้ไม่รีบ”

ฉินเหม่ยอวี้พูดจบก็หันไปมองหูเยี่ยน หูเยี่ยนหลับไปนานแล้ว

หูเยี่ยนเหนื่อยมากจริง ๆ นั่งรถมาทั้งวันเพื่อเร่งเดินทางมาถึง แถมยังคุยกันอยู่ตั้งนานสองนาน

เธอจึงง่วงจนลืมตาไม่ขึ้นตั้งนานแล้ว ลมหายใจค่อย ๆ สม่ำเสมอและทอดยาว

ฉินเหม่ยอวี้ลืมตาโพลงนอนไม่หลับ คำพูดเหล่านั้นที่หูเยี่ยนพูดเมื่อช่วงบ่าย

วนเวียนอยู่ในหัวของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ช่วงเวลานี้เธอขังตัวเองไว้ที่นี่

ใคร ๆ ต่างก็เกลี้ยกล่อมให้เธอมองไปข้างหน้า มีเพียงหูเยี่ยนที่แทงใจดำเปิดโปงความคิดเล็ก ๆ ที่แอบซ่อนอยู่ในกระดองของเธอ