กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูเยี่ยนถอนหายใจ ยกมือขึ้นช่วยเช็ดคราบน้ำตาที่ซึมตรงหางตาของฉินเหม่ยอวี้
“ฉันยังจำได้ว่าเมื่อก่อนเธอเคยบอกกับฉัน ว่าสิ่งที่เธอไม่แคร์ที่สุดก็คือสายตาของคนอื่น
เธอหาเงินของเธอ ใช้ชีวิตของเธอ คนอื่นจะพูดอะไรกันนั่นมันเรื่องของคนที่ว่างจัด ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอสักครึ่งเหมาเลย
ทำไมพอมาถึงตอนนี้ ถึงกลับลืมคำพูดนี้ไปเสียแล้วล่ะ ตอนที่เธอรุ่งเรือง ก็ไม่ได้ไปเกะกะใคร
ตอนนี้เป็นแบบนี้ก็ไม่ได้ขวางหูขวางตาใคร ไม่ถึงคิวให้พวกหล่อนมาหัวเราะเยาะเธอหรอก
ถ้ามีคนตาบอดมายืนนินทาระยะเผาขนต่อหน้าเธอจริง ๆ เธอก็แค่ไล่ตะเพิดออกไปตรง ๆ ก็สิ้นเรื่อง
แต่เดิมก็ไม่ควรปล่อยให้คนพวกนั้นมาทำลายอารมณ์ดี ๆ ของเธออยู่แล้ว”
ฉินเหม่ยอวี้สูดจมูก ฝืนยกมุมปากยิ้มเยาะตัวเองอย่างขมขื่นเสียงหนึ่ง