กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินจื้อได้ยินคำรับรองของเฉินกวงเจ๋อ หัวใจที่แขวนลอยกระวนกระวายมาเนิ่นนาน ในที่สุดก็ปล่อยวางลงได้
เขาขานรับอย่างว่าง่าย เช็ดหน้าเช็ดตา แล้วกระโดดโลดเต้นขึ้นชั้นบนไป
ในห้องรับแขกเหลือเพียงคู่สามีภรรยา
หูเยี่ยนเบะปาก สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“คุณดูสิ เดิมทีฉันไม่อยากถือสาหาความกับพวกเขาเลย เป็นแม่ม่ายกับเด็กกำพร้า ถูกคนบ้านเดิมฝ่ายหญิงของตัวเองรังแก วันเวลาผ่านไปอย่างยากลำบาก
แต่คนหน้าหนานี่ กลับมารังแกถึงหัวลูกชายฉัน ช่างน่าแค้นใจจริง ๆ”
เฉินกวงเจ๋อลุกขึ้นมานั่งข้างหูเยี่ยน ยื่นมือไปช่วยลูบหลังปลอบใจหูเยี่ยน
“อย่าโกรธเลย อย่าโกรธไปเลย โมโหจนเสียสุขภาพมันไม่คุ้มกัน หลิวหงเหมยคนนี้ก็แค่จนจนเป็นบ้าไปแล้ว