เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ถังลี่เจวียนมองดูลูกสาวในสภาพนี้ โมโหจนน้ำตาไหลพราก
“วันนี้แกพูดกับฉันให้ชัดเจน มาหาพวกเราทำอะไรกัน ฉันกับพ่อของแกถือว่าไม่เคยคลอดตัวใจดำอำมหิตอย่างแกออกมาตั้งนานแล้ว”
เฉินถิงถิงกัดริมฝีปาก เล็บแทบจะจิกกลางฝ่ามือจนฉีกขาด ครึ่งอัจฉริยะกว่าจะเค้นออกมาได้ประโยคหนึ่ง
“ฉัน... ฉันคิดฟุ้งซ่านไปเอง ไม่ควรไม่ฟังคำของแม่กับพ่อ แอบแต่งงานกับจ้าวจวินโดยพลการ
ตอนนี้ฉันรู้ตัวแล้วว่าผิด ฉันแค่อยากกลับบ้าน อยากกลับไปเรียนหนังสือใหม่”
“กลับไปเรียนหนังสือใหม่?”
เฉินกวงเย่าแค่นหัวเราะ ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว น้ำเสียงแหบพร่า
“ตอนนี้แกตัดสินใจเรื่องของตัวเองได้หรือ แม่สามีแกจะอนุญาตให้แกออกไปเรียนหนังสือ?
ด้วยท่าทางเหมือนหญิงปากจัดพรรค์นั้นของเธอ คราวนี้ที่แกหนีออกมา ป่านนี้เธอคงกำลังตามหาแกอยู่แล้ว