กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉียนหงถูกหูเยี่ยนแซวจนแก้มแดงระเรื่อ ยื่นมือออกไปตีหูเยี่ยนเบา ๆ ทีหนึ่ง
“ปากเธอนี่นะ เอาแต่ล้อฉันเล่น ฉันก็แค่กลัวว่าเธอคนเดียวจะต้อนรับแขกไม่ไหว
เลยเข้ามาช่วยหยิบจับอะไรบ้าง จะไปส่งสายตาหวานซึ้งอะไรกัน พวกเราอายุเท่าไหร่กันแล้ว”
พูดไปตัวเธอก็อดขำไม่ได้
เธอทอดสายตามองไปทางหูเจิ้นตามคำพูดของหูเยี่ยน
บังเอิญสบเข้ากับสายตาที่หูเจิ้นมองมาพอดี จึงรีบหันหน้าหนีไปทางอื่น
หูเยี่ยนส่ายหน้ายิ้ม ๆ แล้วถามว่า
“ช่วงนี้ซูเหยาว่านอนสอนง่ายไหม พวกเธอเข้ากันได้ดีหรือเปล่า”
สำหรับเฉียนหงแล้ว การเป็นแม่เลี้ยงยังถือว่าไม่มีค่าประสบการณ์ อีกทั้งหูซูเหยาก็อายุ 12 ปีแล้ว
ส่วนสูงยังสูงกว่าเธอเสียอีก บอกตามตรงว่าสนิทสนมกันไม่ลงจริง ๆ