เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คุณปู่เสิ่นหันไปมองเฉินกวงเจ๋ออีกครั้ง ถอนหายใจพลางเล่าถึงประสบการณ์ในอดีตที่ถูกศัตรูเล่นงานจนเด็กถูกสับเปลี่ยนตัวไป
เมื่อพูดถึงเรื่องเก่า ๆ เหล่านี้ ขอบตาของคุณปู่เสิ่นก็แดงเรื่อขึ้นมา
“สิบกว่าปีมานี้พวกเราตามหาเธอมาโดยตลอด ต่อมาหัวหน้าไปเจรจาเรื่องการเวนคืนที่เมืองเอกมณฑล
ภรรยาของเธอมีลานบ้านสี่หลังในเมืองเอกมณฑล ซึ่งอยู่ในเขตการเวนคืนพอดี
หัวหน้าก็เลยไปตรวจสอบภรรยาของเธอ ผลปรากฏว่าได้เห็นรูปถ่ายของเธอเข้า
ถึงได้เอาเลือดของเธอไปทำการตรวจสอบความเป็นบิดามารดา จึงมั่นใจได้ว่าเธอคือเหล่าซาน”
คุณปู่เสิ่นยกมือขึ้นซับน้ำตาที่หางตา
“ฉันผิดต่อเธอเองที่ปล่อยให้เธอต้องตกระกำลำบากข้างนอกมานานหลายปีขนาดนี้
แถมยังเกือบจะถูกไอ้พวกลูกอกตัญญูพวกนี้ของฉันทำร้ายจนเอาชีวิตไม่รอด
ในใจของฉันนี้... รู้สึกละอายใจเหลือเกินจริง ๆ”