กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูเยี่ยนเงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตาสะอึกสะอื้น ยื่นมือไปลูบพวงแก้มที่ซูบตอบลงไปของเฉินกวงเจ๋อ
“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!
พวกเรากลับบ้านกันนะ ต่อไปพวกเราจะไม่แยกจากกันอีกแล้ว”
คนทั้งกลุ่มไม่กล้ารั้งอยู่นาน กำลังจะย่องออกจากตรอกไปอย่างเงียบเชียบ
ทางด้านเสิ่นอ้ายหมินและเสิ่นอ้ายตั่ง ก็มีเสียงตะโกนคำรามก้องดังขึ้นมา
“พวกแกสองคนไอ้ลูกทรพี หยุดมือเดี๋ยวนี้”
สิ้นเสียงอันทรงพลังนั้น บอร์ดี้การ์ดกลุ่มหนึ่งก็ล้อมเสิ่นอ้ายหมินและเสิ่นอ้ายตั่งไว้แน่นหนา
เฉินกวงเจ๋อและพวกหูเยี่ยนเห็นสถานการณ์แบบนี้ จึงได้แต่มุดกลับไปหลบตามเดิม
หูเยี่ยนแอบอยู่ข้างหลังเฉินกวงเจ๋อพลางมองออกไป
คนที่ปรากฏตัวพร้อมกับบอร์ดี้การ์ดคนนั้น คือคุณปู่เสิ่น