ตอนที่ 310 เสิ่นอ้ายหมินสืบเรื่องเสิ่นอ้ายฮวา

ใบหน้าของเสิ่นอ้ายฮวาพลันซับสีแดงระเรื่อขึ้นมาสองข้างในชั่วพริบตา เธอกัดริมฝีปากเบา ๆ ลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า

“นายรอเดี๋ยว ฉันจะคลายให้หน่อย นายอย่าคิดจะเล่นตุกติกหนีเชียว ลานบ้านนี้ล้วนเป็นคนของฉันทั้งหมด

ห้องนี้ไม่ว่าจะเป็นหน้าต่างบานไหนก็เชื่อมปิดตายไว้หมดแล้ว

นายหนีไม่พ้นหรอก”

เฉินกวงเจ๋ออยากจะหนีอยู่เหมือนกัน ปัญหาก็คือตอนนี้เขาทั่วทั้งตัวไม่มีเรี่ยวแรงเลย หิวจนกระเพาะอาหารเกร็งกระตุกไปหมดแล้ว

เธอพูดพลางหยิบกุญแจออกมาแล้วนั่งยอง ๆ ลง ช่วยคลายโซ่ตรวนที่มือและเท้าของเฉินกวงเจ๋อออกไปช่วงหนึ่ง

โซ่เหล็กส่งเสียงดังกระทบกัน คลายออกไปได้มากกว่าครึ่ง

ในที่สุดเฉินกวงเจ๋อก็สามารถลงจากเตียงมาขยับตัวได้เสียที เขาขยับมือและเท้าที่ชาหนึบเล็กน้อย

ยันเตียงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ขาอ่อนจนเกือบจะล้มพับกลับไป