ตอนที่ 309 คนเสียสติเสิ่นอ้ายฮวา

เมืองหลวง

หลายวันนี้เฉินกวงเจ๋อสะลึมสะลือมาตลอด บางครั้งรู้สึกเหมือนอยู่บนรถที่โคลงเคลงอย่างรุนแรง

บางครั้งคล้ายกับอยู่บนเตียง ทั้งร่างกายและประสาทสัมผัสล้วนชาด้านไปหมด

มือเท้าขยับไม่ได้ ลืมตาก็ไม่ขึ้น

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไรแล้ว เมื่อเฉินกวงเจ๋อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ตัวเขาก็อยู่ในห้องที่มืดมิดไร้แสงสว่างแม้แต่น้อย

ไม่ไม่มีหน้าต่าง ก็ต้องเป็นชั้นใต้ดิน

ขณะที่เฉินกวงเจ๋อตื่นขึ้นมา มือและเท้าชาเสียจนขยับไม่ได้แม้แต่นิดเดียว

ปรับตัวอยู่พักใหญ่ เขาถึงสามารถลุกขึ้นได้ พอขยับลุกขึ้นที่มือและเท้าก็ส่งเสียง “แกรกกราก” ดังขึ้นมา

เขาขยับมือและเท้า ทั้งหมดล้วนถูกโซ่เหล็กล็อกไว้

เฉินกวงเจ๋อลองขยับดู โซ่เหล็กนี้สั้นเป็นพิเศษ แม้แต่จะลงจากเตียงยังทำไม่ได้