ตอนที่ 306 โรคของถังลี่เจวียน

โจวเหย่ยังข่มขู่ปิดท้ายว่า “ถึงฐานที่มั่นใหญ่ของฉันจะอยู่ที่เมืองหนาน แต่ที่เมืองเอกมณฑลฉันก็มีคนเหมือนกัน

คิดจะจัดการไอ้สารเลวอย่างพวกแกไม่กี่คน

ฉันก็แค่กวักมือเรียกเท่านั้น ทางที่ดีไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันตลอดกาลซะ

เจอหน้าพวกแกครั้งไหน ฉันจะซ้อมครั้งนั้น”

จ้าวจวินลุกขึ้นลนลานพลางกระชากพวกนักเลงไม่กี่คนนั้น วิ่งพรวดพราดลงบันไดไปโดยไม่หันกลับมามองแม้แต่น้อย

แม้แต่จะเหลือบมองเฉินถิงถิงอีกสักแวบก็ยังไม่กล้า

โจวเหย่มองดูเฉินถิงถิงที่ขดตัวอยู่ตรงมุมกำแพง พลันรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

พี่ห้าเพิ่งจากไป เธอก็พาคนบุกมาบีบคั้นพ่อแม่แท้ ๆ ถึงบ้าน ของพรรค์นี้

สมควรไปอยู่กับคนสารเลวอย่างจ้าวจวิน เน่าตายไปด้วยกันซะให้หมด

โจวเหย่ถลึงตาใส่เธอรอบหนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวพาคนเดินลงบันไดไป