ตอนที่ 303 เฉินกวงเจ๋อเกิดเรื่อง

หูเยี่ยนนั่งพักบนโซฟาอยู่เนิ่นนาน ในใจยังคงอึดอัดทรมาน

หูหลินรู้ความมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยทำเรื่องที่หลุดกรอบขนาดนี้มาก่อนเลย

ทำไมจู่ ๆ ถึงได้ลาออกจากงานแล้วจากไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยแบบนี้

เธอพลิกอ่านจดหมายฉบับนั้นซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ ลายมือยังคงเป็นของหูหลิน ทว่าน้ำเสียงกลับเด็ดขาดเกินไป

ไม่มีทีท่าว่าจะกลับมาแม้แต่น้อย เธอคิดแล้วคิดอีก ก็คิดไม่ออกว่าหูหลินยังจะไปที่ไหนได้อีก

ทำได้เพียงหยิบสมุดโทรศัพท์ออกมาจากลิ้นชัก แล้วไล่โทรศัพท์หาเพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนสนิทที่ไปมาหาสู่กับหูหลินทีละคน

ถามวนจนทั่ว ทุกคนล้วนไม่เคยพบหูหลิน และไม่ได้รับข่าวคราวใด ๆ ของเขาเลย

พอวางสายสุดท้าย หูเยี่ยนก็ทรุดตัวหมดแรงอยู่บนโซฟา

รู้สึกเพียงว่าเนื้อตัวอ่อนเปลี้ย แม้แต่เรี่ยวแรงจะยกมือก็ยังไม่มี