กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินจื้อส่ายหน้า โผเข้าสู่อ้อมอกของหูเยี่ยนแล้วพูดเสียงอู้อี้ว่า
“ผมไม่กลัวพวกเขาหรอก ผมแค่กลัวว่าพวกเขาจะพาผมไป ผมไม่อยากแยกจากแม่กับพ่อ
ไม่อยากแยกจากน้องชายกับน้องสาว ผมทำใจไม่ได้”
หูเยี่ยนกอดเขาไว้พลางตบหลังเขาเบา ๆ เพื่อปลอบให้อารมณ์สงบลง
“เอกสารพวกเราครบถ้วน กฎหมายก็รับรองว่าลูกเป็นลูกชายของแม่กับพ่อ ไม่มีใครแย่งลูกไปได้ทั้งนั้น
ลูกตั้งใจเรียนหนังสือไปอย่างสบายใจเถอะ มีความสุขเข้าไว้
เรื่องอื่น ๆ ยังมีพ่อกับแม่อยู่”
เสียงของเฉินจื้อสะอื้นไห้ น้ำเสียงอู้อี้ขึ้นจมูก
“ครับ รู้แล้วแม่”
“เด็กดี ลูกอย่าดูถูกแม่กับพ่อเชียวนะ แค่จัดการโจวหงเหมยคนเดียวน่ะ ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ