กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินถิงถิงร้องไห้พลางกล่าวว่า
“แม่ ฉันสมัครใจเอง ขอร้องเถอะนะแม่ เห็นด้วยกับการตัดสินใจของฉันเถอะ
ฉันยอมลาออกจากโรงเรียนเพื่อไปอยู่กับเขา”
ถังลี่เจวียนมองท่าทางที่ไม่ยอมกลับเนื้อกลับตัวของลูกสาว หัวใจค่อย ๆ จมดิ่งลง พลางชี้ไปที่ประตูสวนสาธารณะ
“วันนี้ถ้าแกยังหน้ามืดตามัวอยู่อีก ก็ไม่ต้องมานับฉันเป็นแม่
ฉันไม่มีลูกสาวที่ขายหน้าประชาชีขนาดนี้”
ถังลี่เจวียนไม่เข้าใจจริง ๆ ตัวเธอกับเฉินกวงเย่ารักใคร่ผูกพันกันมาทั้งชีวิต
เฉินกวงเจ๋อกับเยี่ยนจื่อก็รักใคร่กลมเกลียวดุจฉินประสาน
ข้างกายถิงถิงมีตัวอย่างความรักมากมายขนาดนี้ เธอควรจะดูออกว่าผู้ชายรักเธอหรือไม่
แต่เธอกลับไปคว้าเอาขี้หมาก้อนหนึ่งมาจากกลางฝูงชนเสียนี่