เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ครูไป๋ตะโกนเสียงดังลั่น “เลิกเอะอะโวยวายกันได้แล้ว!”
ทุกคนต่างเงียบเสียงลง ครูไป๋หันไปมองเฉินกวงหมิงกับหลินซิ่วหลาน
“พวกเธอก็อย่าได้หน้ามืดตามัวไปหน่อยเลย ต่อให้เธอจะทำผิดอย่างไร เธอก็ยังเป็นลูกสาวของพวกเธอ จะมาเห็นคนตายต่อหน้าต่อตาโดยไม่ช่วยได้อย่างไร”
เฉินกวงหมิงกับหลินซิ่วหลานได้ฟังก็ก้มหน้าลง ไม่พูดจาอะไรอีก
เฉินกวงเจ๋ออาศัยจังหวะนั้นอุ้มเฉินชุนสาวเท้าเดินออกไปนอกประตูอย่างรวดเร็ว อุ้มเธอขึ้นรถ แล้วขับมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลด้วยความเร็วสูงสุด
เมื่อไปถึงโรงพยาบาล หมอก็เริ่มให้การกู้ชีพเฉินชุนทันที
เขาวิ่งวุ่นช่วยจัดการเดินเรื่องเอกสารขั้นตอนต่าง ๆ ให้เฉินชุน
รอจนกระทั่งเฉินชุนถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัด เขาถึงได้ถอนหายใจโล่งอก นั่งลงบนเก้าอี้ด้านนอกห้องผ่าตัด ล้วงบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ แล้วจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด