ตอนที่ 212 เฉินชุนเข้าโรงพยาบาล

บนใบหน้าของหลินซื่อปรากฏรอยยิ้มยินดีอย่างยิ่ง เขาโผเข้ากอดเฉินเซี่ยไว้แน่นแล้วพูดว่า

“ดีเหลือเกิน ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องคิดได้”

เฉินกวงเจ๋อและหูเยี่ยนต่างก็ยิ้มออกมาด้วยความโล่งอก

หูเยี่ยนพูดพลางยิ้มว่า “แบบนี้สิถึงจะถูก วันหน้าก็เข้ากับพ่อแม่สามีให้ดี ๆ ล่ะ

ชีวิตจะต้องยิ่งอยู่อย่างมีความสุขยิ่งขึ้นแน่นอน”

เฉินเซี่ยพยักหน้า ในใจก็รู้สึกสงบมั่นคงขึ้นมาก

ไม่กี่คนกำลังคุยกันอยู่ ทันใดนั้นโทรศัพท์ข้างตัวเฉินกวงเจ๋อก็ดังขึ้น

ปลายสายคือตาแก่เฉินและครูไป๋

เฉินกวงเจ๋อฟังอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็วางสายไป

หูเยี่ยนเลิกคิ้วถาม “ใครกัน มีเรื่องอะไรกันเหรอ”