ตอนที่ 210 หลินซื่อพาเฉินเซี่ยไปพบพ่อแม่ของคนรัก

เฉินเซียงอวิ๋นกัดฟันแน่น ตะโกนใส่แผ่นหลังของโจวเหย่

“วันหลังนายอย่ามาหาฉันอีก ฉันไม่มีทางอยู่กับนายหรอก”

คืนนี้โจวเหย่ทนความรังเกียจเดียดฉันท์ของผู้หญิงคนนี้มามากพอแล้ว

เขาหมุนตัวกลับมาอย่างกะทันหัน ก้าวยาว ๆ มาตรงหน้าเฉินเซียงอวิ๋น ดึงเธอเข้าสู่อ้อมอกในคราวเดียว แล้วประกบจูบลงไปอย่างดุดัน

เฉินเซียงอวิ๋นเบิกตากว้าง คิดจะดิ้นรนขัดขืน แต่กลับถูกโจวเหย่กอดรัดแน่นยิ่งกว่าเดิม

รอยจูบนี้ทั้งเร่าร้อนและรุนแรง แฝงไปด้วยความโกรธและความไม่ยินยอมของโจวเหย่

เนิ่นนานทีเดียว โจวเหย่ถึงยอมปล่อยเธอ

เขามองเฉินเซียงอวิ๋นที่ใบหน้าแดงก่ำ แววตาสับสนลนลาน แล้วเอ่ยทีละคำอย่างหนักแน่น

“เฉินเซียงอวิ๋น เธอจำไว้ เธอเป็นของฉันตลอดไป

ถ้าให้ฉันรู้ว่าใครแตะต้องเธอ เธอคงไม่อยากรู้หรอกว่าฉันจะมีวิธีจัดการยังไง