กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูเยี่ยนรู้สึกขบขันอยู่ในใจ
“เซียงอวิ๋น เธอจบมหาวิทยาลัยแล้วนะ เรื่องแค่ไปรายงานตัวเข้าทำงานจะไปกลัวอะไร
เธอดูอย่างน้องเล็กฉันกับกู้โกวสิ ไม่ใช่ว่าไปกันเองหรอกเหรอ
พาผู้ปกครองไปด้วยมันไม่ดี ไม่เป็นผลดีต่อการเข้ากับเพื่อนร่วมงานในอนาคตของเธอเลย
อีกอย่าง ท้องฉันโตขนาดนี้แล้ว มันไม่สะดวกหรอก”
เฉินกวงเจ๋อก็ช่วยเกลี้ยกล่อมด้วย:
“เซียงอวิ๋น เธอต้องเรียนรู้ที่จะพึ่งพาตัวเองให้มากขึ้น ต่อไปทำงานแล้ว หลายเรื่องก็ต้องเผชิญหน้าด้วยตัวเองทั้งนั้น”
เฉินเซียงอวิ๋นได้ยินดังนั้นก็เบะปาก ขอบตาแดงก่ำขึ้นมาทันที
“พี่ห้าพี่สะใภ้ห้า พวกพี่ใจร้ายขนาดนี้เลยเหรอ ให้ฉันไปคนเดียวฉันกลัวนะ”
โจวเหย่ขมวดคิ้ว ทนดูอยู่ข้าง ๆ ไม่ไหวอีกต่อไป จึงตะคอกใส่เธอด้วยน้ำเสียงดุดัน: