กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินเซียงอวิ๋นรอคำนี้อยู่พอดี เธอไม่อยากอยู่ตามลำพังกับคนมุทะลุคนนี้เลยสักนิด
พยักหน้าอย่างแรง “อืม ฉันกลับพร้อมพวกพี่”
ผลคือพอโจวเหย่กระแอมไอทีเดียว เฉินเซียงอวิ๋นก็หงอลงทันควัน
เธอเหลือบมองโจวเหย่ ในใจนึกกลัวอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อยากอยู่ร่วมกับโจวเหย่
ขณะที่เธอไม่รู้ว่าจะหาข้ออ้างกลับไปกับเฉินกวงเจ๋อและหูเยี่ยนอย่างไรดีนั้น
โจวเหย่ก็เอ่ยปากขึ้นมา
“น้องเซียงอวิ๋น ฉันไปส่งเธอกลับเอง”
เฉินเซียงอวิ๋นหดคอลง ทว่ายังปากแข็ง “ใครต้องการให้นายส่ง พูดมากจริง”
แต่น้ำเสียงกลับแผ่วลงไปหลายส่วนโดยไม่รู้ตัว
เฉินกวงเจ๋อตบไหล่โจวเหย่แล้วพูด “อาเหย่ ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนนายไปส่งเซียงอวิ๋นกลับด้วยนะ ระหว่างทางช่วยดูแลเธอให้ดี”