ตอนที่ 113 วันชิวอิกกลับบ้านเดิมฝ่ายหญิง

หวังเจี้ยนกั๋วเหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าผาก แสร้งทำเป็นสงบนิ่งแล้วพูดว่า

“ฉันไม่ได้รีดไถเงิน เป็นลูกสาวตระกูลเฉินของพวกนายต่างหากที่หอบเงินพวกเราหนีไป”

เฉินกวงเจ๋อก้าวประชิดเข้าไปหนึ่งก้าว แววตาเฉียบคม “งั้นนายลองพูดมาซิ ถ้าฉันจับพวกนายส่งสถานีตำรวจจะเป็นยังไง”

หวังเจี้ยนกั๋วถูกถามจนพูดไม่ออก แม่หวังเองก็ก้มหน้าไม่กล้าส่งเสียง

เฉินกวงเจ๋อกล่าวต่อว่า “วันนี้ต้องคุยเรื่องนี้ให้กระจ่าง ไม่อย่างนั้นอย่าหวังว่าจะได้ออกไป”

เขากวาดสายตามองออกไปนอกลานบ้าน ตะโกนเตือนเสียงดัง

“เฉินชิว จะให้ฉันทำให้เรื่องมันใหญ่โตใช่ไหม”

คราวนี้คนตระกูลเฉินเริ่มได้สติขึ้นมาบ้างแล้ว ท่ามกลางเสียงตะคอกของเฉินกวงเจ๋อ

เฉินชิวเดินจากนอกลานบ้านเข้ามา

หวังเจี้ยนกั๋วกับแม่หวังสบตากัน รู้ดีว่าปิดบังต่อไปไม่ได้แล้ว