กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนในตระกูลเฉินที่หวังเจี้ยนกั๋วหวาดเกรงที่สุดก็คือเฉินกวงเจ๋อ
แต่เรื่องนี้ หากจะให้ยอมเลิกราไปเฉย ๆ เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
นอกจากตัวเองจะถูกสวมเขาแล้ว เมียยังหนีตามคนอื่นไปอีก
โทสะนี้จะกล้ำกลืนลงไปได้อย่างไร
หวังเจี้ยนกั๋วกัดฟันแน่น เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหน้าผาก จ้องมองเฉินกวงเจ๋อเขม็ง
คนกลุ่มนั้นด้านหลังเขา ก็แค่ตามมาช่วยเพิ่มความกล้า ไหนเลยจะกล้าลงไม้ลงมือในอาณาเขตปกครองของตระกูลเฉิน
เฉินกวงเจ๋อยังคงมีท่าทางไม่แยแสเช่นเดิม ล้วงซองบุหรี่ออกจากกระเป๋าเสื้ออย่างเอื่อยเฉื่อย
ดึงบุหรี่ออกมาหนึ่งมวน ไม่ได้จุดไฟ เพียงคีบไว้ระหว่างปลายนิ้วเล่น
“หวังเจี้ยนกั๋ว ฉันเตือนให้นายคิดให้ดี ช่วงปีใหม่แท้ ๆ ถ้าลงไม้ลงมือกันขึ้นมา
ไม่ว่าใครจะเจ็บตัว ก็ล้วนแต่ซวยทั้งนั้น”