กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 455
"ถึงแล้ว"
รถจอดลงในลานจอดรถใต้ดินของหมู่บ้านหรูแห่งหนึ่ง ฉู่ชิงเหยียนอุ้มหลานสาวลงจากรถ ก่อนจะพาอันเชี่ยนขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบน
ระหว่างที่ลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้น เสียงเครื่องยนต์ก็ดังหึ่ง ๆ อันเชี่ยนรู้สึกว่าอุณหภูมิภายในค่อนข้างต่ำ แสงไฟสีขาวจ้าบาดตาทำให้ความทรงจำอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่างผุดย้อนขึ้นมาในสมอง
อันเชี่ยนเหงื่อเย็นผุดเต็มแผ่นหลัง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงมีความทรงจำเหล่านั้น หรือเป็นเพราะ... วัฏจักรซ้ำเดิม?
เธอก้มมองสัญลักษณ์อนันต์บนฝ่ามือ พลางครุ่นคิดถึงเหตุผลที่มันลากเธอเข้าสู่วัฏจักรซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในเมื่อมันยังมีพละกำลังอยู่ เหตุใดถึงไม่ฆ่าเธอให้ตายไปเสียโดยตรง?
ติ๊ง