กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 441
อันเชี่ยนเริ่มรู้สึกประหม่า พื้นที่แห่งนี้ไม่เสถียรขนาดนี้ ถ้าครั้งหน้ามันส่งเธอไปอยู่กับหุ่นจำลองแมงมุมอีกจะทำอย่างไร?
กลัวอะไรก็มักได้อย่างนั้น
อันเชี่ยนเพิ่งหันกลับมาเตรียมเดินหนี ภาพตรงหน้าก็พลันพร่าเลือน
เธอกลับมายังพื้นที่ด้านนอกระเบียงทางเดินอีกครั้ง พื้นกระเบื้องสีขาวโพลน ทางเข้าที่เธอเพิ่งหนีออกมาเมื่อครู่ก็ยังอยู่ตรงนั้น แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ ตอนนี้มีชายหญิงวัยหนุ่มสาวจำนวนหนึ่งทยอยเดินออกมาจากทางเข้า พวกเขาต่างมีแววตาเหม่อลอย
คนเหล่านั้นเข้าแถวรอรับการตรวจสอบจากหุ่นจำลองแมงมุม มันใช้นิ้วแหวกเปลือกตาของพวกเขาออก ดวงตาของคนเหล่านั้นไร้แววราวกับปลาตาย ดูราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้ว
คนพวกนี้มาจากไหนกัน? สวนสนุกแอนิโมอย่างนั้นหรือ?