กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 387
"กึก!"
หลังจากอันเชี่ยนจัดแจกันดอกไม้เข้าที่ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นตรงทางเข้าลิฟต์
ประตูลิฟต์เปิดออก ก่อนจะมีภูตผีหลายตนที่เปียกโชกไปทั้งตัววิ่งออกมา
ความหวาดกลัวในดวงตาของพวกเขายังไม่จางหาย ขาแต่ละคนอ่อนแรงจนทรุดลงไปคลานอยู่บนพื้น หอบหายใจอย่างหนัก
เมื่อเห็นดังนั้น อันเชี่ยนจึงเอ่ยถาม "อุโมงค์ที่พวกคุณอยู่ก็แตกร้าวเหมือนกันเหรอ"
"ใช่..." ภูตผีตนหนึ่งที่สวมชุดกระโปรงลายดอกไม้เงยหน้ามองเธอ "หลังจากถูกไอโซพอดยักษ์หลายตัวโจมตี อุโมงค์ก็เกิดรอยแยก น้ำทะเลจำนวนมหาศาลทะลักเข้ามา พวกเราเลยจำใจต้องหนีลงมาข้างล่าง พวกคุณก็เหมือนกันเหรอ"
"หลายตัวเหรอ"