เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 348
กลิ่นคาวจากปากงูพุ่งเข้าจมูก มาพร้อมกับบรรยากาศอันตรายที่แผ่กระจายออกมา
อันเชี่ยนรีบถอยหลังทันที แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับเคลื่อนไหวได้เร็วยิ่งกว่า มันอ้าปากกัดแขนซ้ายของเธอเข้าเต็มแรง
เขี้ยวแหลมทะลุผ่านเนื้อหนัง ทำให้อันเชี่ยนถูกตรึงอยู่กับที่ ท่ามกลางความตื่นตระหนก เธอยังไม่ลืมขวดบีบในมือขวา จึงบีบใส่ดวงตาของหัวงูทันที
น้ำเชื่อมข้นเหนียวเปื้อนดวงตา บดบังการมองเห็น พร้อมกับก่อให้เกิดความแสบร้อนจนแทบทนไม่ไหว
คุณพ่อหัวงูเผลอคลายปากออกตามสัญชาตญาณ อันเชี่ยนฉวยโอกาสนี้บีบน้ำเชื่อมใส่เขี้ยวของมันจนชุ่ม ส่วนอีกขวดก็ถูกบีบใส่หางขนาดมหึมา
"ซี่ ๆ! ซี่ ๆ!" คุณพ่อหัวงูส่งเสียงขู่ด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่ทำได้เพียงดิ้นรนเท่านั้น
ในเวลาเดียวกัน งูเขียวตัวเล็กหลายตัวก็เลื้อยออกมาจากในบ้าน พวกมันแทบไม่มีสติปัญญา เพียงได้ยินเสียงร้องด้วยความโกรธของคุณพ่อหัวงู จึงเลื้อยออกมาจากรังเท่านั้น