กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 346
หยดฝนหยดหนึ่งตกลงบนพื้น
จากนั้น สายฝนก็เทกระหน่ำลงมาจากท้องฟ้า ในชั่วขณะนั้นมีเพียงเสียงหยดน้ำกระทบพื้นดิน จนกลบเสียงอื่นทั้งหมด
"..." อันเชี่ยนมองออกไปนอกประตูกระจกอย่างพูดไม่ออก
เธอมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจทำเหมือนไม่เห็นอะไรทั้งนั้น แล้วเดินออกห่างจากประตูกระจก ขึ้นไปชั้นสองหยิบถุงใส่ของใช้ส่วนตัว ก่อนมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำต่อ
เมื่อปิดประตูห้องน้ำแล้ว อันเชี่ยนก็ถอดเสื้อคลุมออก จากนั้นหยิบแชมพูซองเล็กออกมาจากถุงใส่ของใช้ส่วนตัว
เธอทำผมให้เปียก บีบแชมพูลงบนเส้นผมแล้วขยี้จนเกิดฟอง ไม่นานก็สระผมเสร็จ หลังใช้ผ้าขนหนูพันผมไว้เรียบร้อยจึงกลับมายังห้องโถงใหญ่
ชายเสื้อกันฝนเหลืองยังคงยืนอยู่หน้าประตู