เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 318
อันเชี่ยนสวมเสื้อผ้าหนาเตอะจนมิดชิด เริ่มจากเสื้อแขนสั้นหนึ่งตัว ตามด้วยเสื้อเชิ้ต จากนั้นก็เป็นเสื้อฮู้ด และสุดท้ายคือเสื้อคลุมบางๆ อีกหนึ่งตัว
ท่อนบนของเธอดูคล้ายหมีตัวใหญ่กำยำ แม้แต่ยกแขนยังทำได้อย่างยากลำบาก แต่เรื่องการป้องกันตัวนั้นรับรองว่าเพียงพอแน่นอน
กิจกรรมในช่วงเช้าของวันนี้ยังคงเป็นการไปโรงเรียนเพื่อสอนเสริม ส่วนช่วงบ่ายจะไปช่วยเหลือครอบครัวยากจน
อันเชี่ยนหนีภารกิจในโรงเรียนเหมือนเช่นเคย แต่คราวนี้เธอไม่ได้ไปนั่งใต้ต้นไม้ หากยกเก้าอี้มานั่งอยู่ในห้องเรียนแทน
อันเชี่ยนจับตามองทุกคนและทุกสิ่งที่เข้ามาใกล้เธออย่างระแวดระวัง แม้จะอยู่ห่างออกไปห้าเมตร เธอก็หรี่ตาลง แผ่แววตาดุดันข่มขู่ให้อีกฝ่ายถอยห่าง
เด็กๆ ในโรงเรียนต่างหวาดกลัวจนตัวสั่น ไม่มีใครกล้าอยู่ในห้องเรียนเลยสักคน