เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 303
ภายในหอคอยยังมีกลุ่มทหารประจำการอยู่ด้วย แต่พวกเขาจะเดินตรวจตราไปทั่ว อันเชี่ยนอาศัยจังหวะที่ทหารเหล่านั้นเดินไปตรวจสอบบริเวณอื่น หลบซ้ายหลบขวาอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็ขึ้นมาถึงห้องบนยอดหอคอยซึ่งดาเมียนอยู่
อันเชี่ยนแง้มประตูออกเล็กน้อย เมื่อแน่ใจว่าภายในห้องไม่มีคนอื่นแล้ว จึงเบี่ยงตัวลอบเข้าไป
ดาเมียนยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียงเหมือนตอนที่เธอเห็นเขาครั้งก่อน ทว่าสีหน้าของเขาซีดเผือดยิ่งกว่าเดิม ลมหายใจก็แผ่วเบาจนแทบสัมผัสไม่ได้
"ดูท่าเธอคงใกล้ตายเต็มทีแล้วสินะ รอให้ฉันใช้วิชาหัตถ์เทวดาช่วยชุบชีวิตเธอก็แล้วกัน" อันเชี่ยนหยอกล้อดาเมียนที่ยังคงหมดสติไม่รู้เรื่องรู้ราว
จากนั้นเธอก็เริ่มค้นหาสิ่งของภายในห้องทันที
ข้าวของเครื่องใช้ภายในห้องล้วนเป็นของธรรมดาทั่วไป อันเชี่ยนเดินค้นหาจนทั่วแต่ก็ไม่พบอะไร จึงกลับมาที่ข้างเตียงของดาเมียน ดึงผ้าห่มออกแล้วเลิกชุดนอนของเขาขึ้น ค้นตามร่างกายอย่างละเอียด