กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302
"แอะ...?"
จุดแสงเล็ก ๆ ส่งเสียงที่ฟังไม่รู้เรื่องออกมา พอมองดูให้ดี ก็พบว่าเป็นเอลฟ์ตัวน้อยที่เคยอยากเข้ามาใกล้เธอด้วยความอยากรู้อยากเห็นในงานเลี้ยงก่อนหน้านี้ ไม่นึกเลยว่ามันจะดื้อดึงขนาดนี้ ถึงกับตามมาจนถึงที่นี่
"หืม? เหมือนจะมีแสงอะไรสักอย่างนะ?" ทหารยามที่เดินออกไปไกลแล้วเหลือบเห็นแสงสีขาววูบผ่านหางตา
เขาหมุนตัวกลับมาอย่างงุนงง อันเชี่ยนใจหายวาบ รีบยื่นมือคว้าเอลฟ์ตัวน้อยแล้วจับยัดใส่ถุงข้างเอวทันที เพื่อบดบังแสงสีขาวที่เปล่งออกมาจากตัวมัน
ทหารยามหันกลับมา แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพึมพำว่า "หรือว่าเราจะตาฝาดไปเอง" แล้วเดินหน้าต่อ